Voor deze mensen werken we

Onze casemanagers hersenletsel komen bij allerlei verschillende mensen en in allerlei verschillende situaties. Een overzicht:

  • Een jonge vader met hersenletsel heeft een concrete euthanasiewens vanwege zijn gevoel van uitzichtloosheid, depressie en fysieke klachten.
  • Een moeder vertelt dat haar dochter met licht hersenletsel, die eerder suïcidaal was, opnieuw alweer weken haar bed niet uitkomt.
  • Een zestigjarige man verblijft in een separeerruimte en onder een separeerregime omdat het de enige prikkelarme ruimte is die de zorgaanbieder heeft.
  • Een vader met hersenletsel in een gezin met opgroeiende kinderen, zit er ‘volledig doorheen’. “Alles is als een kaartenhuis ingestort”.
  • Een zus voelt zich een ‘een roepende in de woestijn’. Haar broer is uit zijn appartement gezet en verblijft bij het Leger des Heils terwijl ze al jaren zorgverleners duidelijk probeert te maken dat er écht wat mis is met hem.
  • Een volwassen zoon woont alweer vijf jaar bij zijn gepensioneerde ouders (70+) om voor zijn moeder te zorgen. Hij besloot daartoe nadat de revalidatiekliniek haar naar een gesloten setting wilde sturen en de familie dat niet zag zitten.
  • Een NAH-afdeling in een zorginstelling weet zich geen raad met de verbale woede-uitbarstingen van een vrouw met hersenletsel, die door de situatie een doodswens heeft. Het leidt tot ziekteverzuim op de afdeling. Haar partner is ten einde raad.
  • Een man met Korsakov en hersenletsel zorgt voor ernstige overlast in de buurt en is vervuild. Hij heeft behandeling en een woonplek met deskundige begeleiding nodig, maar niemand krijgt dat voor elkaar.